Sorularla başlarım.Öğrendiklerimikararlara taşırım.

Çok soru sorarım. Bunları insanlarla konuşmayı, onların nasıl düşündüğünü dinlemeyi ve kendi düşündüklerimi paylaşmayı severim.

CRUSH, izlediğim bir program ve insanların onunla neden bağ kurduğuna dair merakımla başladı. Bu soruların peşinden gittikçe araştırma, strateji ve bir prototip ortaya çıktı. İlgi duyduğum şeyler çoğu zaman ürettiğim bir şeye dönüşüyor.

Bilkent bana mühendislik temeli verdi. Cardiff ise bunun etrafında kurduğum kesinliği sorgulattı: bir güçlü yön beklentiye dönüştüğünde ne oluyor? Sonuç, arkasındaki emeği ne kadar anlatıyor?

“Bilmiyorum” demeyi, yardım istemeyi ve her şeyi tek başıma halletmemi beklememeyi öğreniyorum. Fikrimi değiştirmeye de alan bırakmak istiyorum.

Gelecekte insanların açıkça konuşabildiği, soru sorabildiği ve birlikte öğrenebildiği ekiplere liderlik etmek istiyorum.

Özgüven, potansiyel ve kendimizden beklediklerimiz üzerine yazıyorum; paylaştığımız sonuçların arkasındaki baskı ve yalnızlık da buna dahil. Henüz içinden geçerken de süreci konuşabileceğimiz bir alan olsun istiyorum.